| Preek over: Zondag 22 Zondag 22 van de Catechismus gaat over de wederopstanding der doden, over de opstanding van het lichaam en over het eeuwige leven. |
De Troost van Zondag 22
Geliefde gemeente, de hemelvaart ziet uit naar de terugkomst van de Zoon des mensen. Nadat de Heere Jezus Zichzelf levend vertoond heeft aan Zijn kerk, is Hij naar Zijn hemelse huis gegaan om voor u plaats te bereiden. In Johannes 14 zegt de Heere tegen Zijn discipelen dat hun hart niet ontroerd moet worden, maar dat zij moeten blijven vertrouwen op God. Dit huis is door Christus gekocht met de prijs van Zijn kostbare bloed, een blijvend thuis met ruimte voor al Zijn kinderen. Van dat geluk en van die troost is ook Zondag 22 van de Catechismus helemaal doortrokken.
De Catechismus vraagt in Zondag 22 welke troost de opstanding des vleses geeft. Het antwoord is dat niet alleen mijn ziel na dit leven van stonden aan tot Christus zal worden opgenomen, maar dat ook dit mijn vlees, door de kracht van Christus opgewekt, wederom met mijn ziel verenigd zal worden. De dag van ons sterven wordt de dag van de grote ontknoping, een allesbeslissend moment waarvoor heel ons leven als voorbereiding is bedoeld. Voor Gods kinderen geldt dat hun ziel direct tot Christus, haar Hoofd, zal worden opgenomen in het hemelse paradijs om altijd bij Hem te zijn.
Terwijl we hier op aarde soms zo verlangen naar God in een land dat dor en mat is, mogen we in de toekomst altijd met de Heere zijn. De inhoud van Zondag 22 wijst ons erop dat het ons niet alleen om de hemel gaat, maar om Christus Zelf. De Zaligmaker bad immers dat zij die de Vader Hem gegeven heeft bij Hem zouden zijn om Zijn heerlijkheid te aanschouwen. Deze belofte is geschreven tot troost van al Gods kinderen, opdat we in alle droefenis met opgericht hoofd Dezelfde verwachten zullen Die al de vloek van ons weggenomen heeft.
Opgewekt Lichaam door Kracht van Christus
Het tweede punt van Zondag 22 spreekt over een opgewekt lichaam. Wij leggen met verdriet de lichamen van dierbaren in het graf, maar wij geloven dat op Gods tijd dat graf weer zal opengaan. Op de dag van de terugkomst van de Zoon des mensen zal God de doden tot leven wekken en ook ons lichaam zal opstaan. Het zal een lichaam zijn net als voorheen, maar ook anders: verheerlijkt, zonder gebrek, zonder ziekte en zonder zonde. Dit geestelijke lichaam zal door de kracht van Christus aan Zijn heerlijk lichaam gelijkvormig worden gemaakt.
God zal dit doen, want voor Hem is niets te wonderlijk; al de ontelbare graven die door de eeuwen gedolven zijn, zullen opengaan. Kleine kinderen, volwassenen en zij die op zee zijn omgekomen, zullen allen opstaan omdat er vanwege Gods kracht niet één wordt gemist. Opgewekte lichamen en zielen zullen weer samengevoegd worden om eeuwig te leven zonder opnieuw te sterven. In Zondag 22 belijden we dat wie aan Christus verbonden is, een verheerlijkt lichaam ontvangt, terwijl de massa van mensen persoonlijk voor de troon van de rechtvaardige Rechter zal staan.
Christus zal de volken van elkaar scheiden zoals een herder de schapen van de bokken scheidt. De rechtvaardigen zullen het Koninkrijk beërven dat bereid is van de grondlegging der wereld af. Voor al Gods kinderen betekent dit dat Christus hen tot Zich neemt, opgenomen met ziel en lichaam zonder enig lijden. Hij zal al de tranen van de ogen afwissen, wat een blij vooruitzicht geeft. De leer van Zondag 22 onderwijst ons dat we dan in Hem al de Goddelijke majesteit en heerlijkheid weerspiegeld zullen zien, verzadigd met Zijn beeld.
Eeuwige Leven en de Volmaakte Vreugde
Wat troost schept gij uit het artikel van het eeuwige leven in Zondag 22? Het antwoord is dat ik nu al het beginsel van de eeuwige vreugde in mijn hart voel. Dit kleine begin van hemelse vreugde is nu al zoveel meer dan alles wat de wereld kan bieden. Wanneer de Heere tot ons spreekt door Zijn Woord of in de prediking, richt Hij onze harten op Zijn vriendelijk aangezicht. Dit geeft een vrede en een stille blijdschap die de diepste snaren van ons hart raken in dit leven vol moeite.
Na dit leven zullen we een volkomen zaligheid bezitten die geen oog gezien en geen oor gehoord heeft. De kern van deze eeuwige zaligheid, zoals verwoord in Zondag 22, is God Zelf en onze Heere Jezus Christus. Het is de hartelijke blijdschap dat we door Zijn bloed voor eeuwig Zijn onvervreemdbare eigendom zijn geworden. Hoewel de vreugde hier op aarde nog beperkt en wisselend is, zal ze straks volmaakt zijn voor altijd. We zullen dan eeuwig wandelen in het licht van Gods aangezicht, bevrijd van onze zondige aard en alle strijd.
Wij mensen zijn geschapen voor de eeuwigheid waar nooit een einde aan zal komen. De tijd van nu is bedoeld als voorbereiding voor straks, en het is kostbare tijd die we niet moeten verprutsen. Volgens Zondag 22 is het leven met de Heere hier op aarde al zo goed dat het met niets te vergelijken is. Straks komen wij eindelijk weer thuis bij God, waar onze druk voor eeuwig wordt verwisseld in geluk. Daar zullen we eeuwig zingen van Gods goedertierenheid en de kronen werpen aan de voeten van het Lam.
De boodschap van Zondag 22 is een krachtige waarschuwing en een troost tegelijk. Wie zonder God leeft, zal de uiterste tegenstelling ervaren: eeuwige ondergang en duisternis zonder Zijn gunst. Maar wie met de Heere leeft op rekening van de Zaligmaker, kan rustig ontslapen omdat sterven dan winst is. Wij moeten allemaal voor God verschijnen en geoordeeld worden naar onze werken die in de boeken geschreven staan. Daarom roepen we op: hoor Zijn stem, geloof Zijn troostrijk Woord en laat u leiden naar dat eeuwige, zalige huis.
