| Preek over: Zondag 15 Zondag 15 van de Catechismus gaat over Pontius Pilatus? Wat is de rol van die standhouder in het lijden van de Zaligmaker? |
Zondag 15 en de trappen van de vernedering
De trappen van de vernedering van de Heere Jezus leiden ons bij de bespreking van Zondag 15 naar het diepe lijden van de Zaligmaker. In Zondag 15 staat centraal dat de Heere Jezus aan lichaam en ziel de ganse tijd van Zijn leven op aarde de toorn van God heeft gedragen. Vooral aan het einde van Zijn leven werd dit lijden intens, toen Hij als de onschuldige Borg de straf op de zonde van het menselijke geslacht overnam.
In Zondag 15 belijden we dat Hij de tweede en derde traptrede van Zijn vernedering is gegaan: het lijden en de kruisiging. Dit lijden was noodzakelijk om ons lichaam en onze ziel van de eeuwige verdoemenis te verlossen en ons Gods genade en gerechtigheid te verwerven. Door het lijden is de weg geopend naar het eeuwige leven, omdat Hij de toorn van God die over ons gaan zou, volledig op Zich heeft geladen.
Het lijden van de Heere Jezus in Zondag 15 omvatte zowel Zijn lichaam als Zijn ziel gedurende Zijn hele omwandeling op aarde. Aan Zijn lichaam leed Hij honger, dorst en uiteindelijk de bittere pijn van de geseling en de doornenkroon, zoals Zondag 15 ons leert. Maar nog dieper was het lijden aan Zijn ziel, waarbij Hij voortdurend de zonde om Zich heen zag en de verlatenheid van God aan het kruis ervoer.
In Zondag 15 zien we hoe Hij als een offer voor de zonde werd gesteld, waarbij onze ongerechtigheden op Hem werden gelegd om ons vrede aan te brengen. Dit lijden aan ziel en lichaam was het enige zoenoffer dat de breuk tussen God en mensen kon herstellen en ons kon bevrijden van de straf. Zondag 15 bepaalt ons bij de weergaloze zondaarsliefde van Christus, Die als een onbevlekt Lam de prijs betaalde die wij nooit hadden kunnen voldoen.
De onschuldige veroordeling voor onze vrijspraak
De vraag waarom de Heere Jezus specifiek onder de rechter Pontius Pilatus moest lijden, krijgt in deze zondag een glashelder antwoord. Volgens de leer van Zondag 15 moest Hij onschuldig onder een wereldlijke rechter veroordeeld worden om ons van het strenge oordeel van God te bevrijden. Hoewel Pilatus geen indrukwekkend rechter was, had hij de bevoegdheid om het doodsvonnis uit te spreken dat in Zondag 15 als onze vrijspraak geldt.
In het licht van Zondag 15 zien we dat de Heere Jezus de plaats van de schuldige zondaar innam voor de aardse rechterstoel. Hierdoor mag de gelovige weten dat er geen verdoemenis meer is voor degenen die in Christus Jezus zijn, omdat de straf reeds is voltrokken. Deze zondag schenkt ons de zekerheid dat de rekening volledig is vereffend door de onschuldige veroordeling van onze Middelaar.
Een ander wezenlijk aspect van deze zondag is de betekenis van de kruisiging als een door God vervloekte dood. Door aan het kruis te hangen, heeft de Heere Jezus de vervloeking die op ons lag persoonlijk op Zich geladen, zo verklaart Zondag 15. We belijden we dat dit kruislijden niet zomaar een dood was, maar een doelbewust dragen van de goddelijke vervloeking in onze plaats.
Deze troost is fundamenteel voor de gelovige die beseft dat hijzelf de vloek van de wet verdiend had door de zonde. Het kruis van Christus in Zondag 15 wordt zo het teken van de verzoening, waarbij de vloek is veranderd in een eeuwige zegen. De kracht van dit offer zorgt ervoor dat wij onszelf nu als een dankoffer aan de Heere kunnen opofferen in een nieuw en heilig leven.
De diepste waarde van Zondag 15 ligt in het verwerven van Gods genade, gerechtigheid en het eeuwige leven voor verloren zondaars. In Zondag 15 horen we de boodschap dat Christus alles heeft volbracht en dat God volkomen tevreden is met het offer van Zijn Zoon. Wanneer we ons in Zondag 15 verdiepen, ontdekken we dat we zelf niets meer aan onze zaligheid hoeven bij te dragen of te offeren.
De zekerheid is dat wij door het dierbare bloed van Christus zijn vrijgekocht uit onze ijdele wandeling en schuld. Voor wie met een schuldig hart tot Hem vlucht, biedt deze zondag de belofte dat God de zonde niet meer aanmerkt maar genade schenkt. In Zondag 15 schittert de waarheid dat Christus voor vijanden is gestorven om hen tot kinderen en erfgenamen van het leven te maken.
