| Preek over: Zondag 18 Zondag 18 van de Catechismus gaat over de hemelvaart van Christus. Over de troost en het nut van Zijn heengaan. |
De feiten van de hemelvaart
Gemeente, na Zijn diepe lijden stond de Heere Jezus met Pasen op uit de dood, en over deze troost gaat Zondag 18. Het thema voor de preek naar aanleiding van Zondag 18 is de hemelvaart van de Heere Jezus Christus. We letten als eerst op de feiten en daarna op de troost of het nut. Antwoord 46 zegt dat Christus voor de ogen van Zijn jongeren van de aarde naar de hemel is opgeheven, zo leert Zondag 18.
De hemelvaart laat ons meer dan ooit zien: alles is volbracht, en de Heere Jezus komt weer thuis bij Zijn Vader. En Hij brengt tegelijkertijd ook al Zijn kinderen weer thuis bij God, zoals we belijden in Zondag 18. De Vader heeft Hem thuisgehaald als bewijs dat alles echt volbracht is. Hij is ons daar in de hemel ten goede totdat Hij wederkomt om te oordelen de levenden en de doden.
Maar is Christus dan niet bij ons tot aan het einde van de wereld, zoals Hij ons beloofd heeft in Zondag 18? Christus is waarachtig echt mens en waarachtig echt God, naar Zijn Godheid is Hij wel overal. De Catechismus zegt in Zondag 18: Naar Zijn Godheid, majesteit, genade en Geest, wijkt Hij nimmermeer van ons. Hij laat Zijn kerk, Zijn kinderen, letterlijk geen seconde ooit alleen met Zijn Godheid en met Zijn majesteit.
Onze Voorspreker bij de Vader
Dat brengt ons bij de troost en het nut van de hemelvaart van Christus, waar Zondag 18 over spreekt. Want vraag 49 vraagt wat ons de hemelvaart van Christus nut in het onderwijs van Zondag 18. Ten eerste, dat Hij in de hemel, voor het aangezicht Zijns Vaders, onze Voorspreker is. Christus is onze Voorspreker, onze Pleitbezorger Die voor ons bidt, altijd echt zonder ophouden.
Als we gezondigd hebben, dan bidt Hij en dan pleit Hij terwijl Hij wijst naar Zijn bloed. Er is Iemand in de hemel Die voor ons bidt, Die pleit voor ons en Die al biddend wijst op Zijn eigen werk. Dat, gemeente, is toch de kern van het evangelie van Hemelvaart zoals Zondag 18 dat verwoordt. Door Hem is er ook voor ons weer plaats voor het aangezicht van de Vader in de hemel.
Wederhorige, rebelse en opstandige mensen mogen weer wonen bij God, terug bij God. Ik ga terug naar huis en dat huis van Mij is door Mij vanaf nu ook uw huis. En Ik ga heen om daar, thuis bij God, een plaats voor u te bereiden. Zo kom Ik weder en zal u tot Mij nemen, opdat gij ook zijn moogt waar Ik ben.
Een dubbel en zeker pand
Daar wijst de Catechismus in Zondag 18 als tweede op: dat wij ons vlees in den hemel tot een zeker pand hebben. Dat Hij als het Hoofd, ons, Zijn lidmaten, ook tot Zich zal nemen, tot een zeker pand en garantie. Onze Heere nam onze menselijke natuur aan en die nam Hij ook mee naar de hemel als garantie. Als de hemel voor Hem openging, zal die ook opengaan voor al Zijn kinderen.
De Catechismus zegt als derde: dat Hij ons Zijn Geest tot een tegenpand zendt. Door Wiens kracht wij zoeken wat daarboven is, daar Christus is, zittende aan de rechterhand Gods, en niet wat op de aarde is. De Heere heeft Zijn Geest gegeven in ons hart als blijvend teken van Zijn liefde tot ons. Twee huwelijksringen van liefde en trouw die nooit vergaan: ons lichaam in de hemel en Zijn Geest in onze harten.
De zekerheid van ons thuiskomen straks ligt in Hem, en dus kunnen we het nooit zoeken in onze liefde. Het is de trouw van Christus die nooit zal wankelen en die nooit zal bezwijken. Laten we vreemdelingen zijn op weg naar huis, op weg naar het Vaderhuis. Zoek toch alstublieft allemaal deel te krijgen aan onze Heere Jezus Christus, aan Zijn genade en aan deze troost uit Zondag 18. Amen.
