| Preek over: Zondag 7 Zondag 7 van de Heidelbergse Catechismus gaat over het ware zaligmakende geloof. Een vast vertrouwen dat ook mijn zonden vergeven zijn. |
Het ware geloof volgens Zondag 7
Echt geloven is een levende band en een lege hand. Deze levende verbinding met God is noodzakelijk, omdat wij van onszelf niet tot God kunnen terugkeren of onze verdorven natuur verbeteren. De meeste mensen, ook binnen de kerk, verwerpen Christus omdat zij de duisternis liever hebben dan het licht en liever op eigen kracht vertrouwen. Er is daarom een wonder van de Heilige Geest nodig: de wedergeboorte die ons dode en onwillige hart levend maakt. Volgens Zondag 7 worden alleen diegenen zalig die door een waar geloof in Christus worden ingelijfd.
Inlijving in Christus door Zondag 7
Dit inlijven of inenten kan worden vergeleken met een takje dat in een wijnstok wordt geplaatst. Het takje kan zichzelf niet inenten; dat is uitsluitend het werk van de Landman, God de Heilige Geest. Door dit Goddelijke werk wordt ons takje afgesneden van de oude plant Adam en één gemaakt met de nieuwe stam, Jezus Christus. Het geloof is dus een geschonken gift van God die ons verbindt met de wortel van de wijnstok. Zodra deze band er is, begint het takje te groeien en leeft het door de verbinding met Christus.
In Zondag 7 belijden we dat dit geloof al de weldaden van de Heere aanneemt met een lege hand. Deze lege hand is het bewijs van onze totale geestelijke armoede en onwaardigheid. Wij ontvangen wijsheid voor onze dwaasheid, rechtvaardigheid voor onze schuld en heiligheid voor onze onheiligheid. Omdat alles uit genade wordt gegeven en gekregen, is er geen enkele reden om trots te zijn op ons geloof. Het geloof richt zich immers niet op zichzelf, maar strekt zich volledig uit naar Christus en Zijn volbrachte werk.
Kennis en vertrouwen in Zondag 7
Het ware geloof bestaat volgens de catechismus uit twee onmisbare delen: kennis en vertrouwen. Het is allereerst een stellig weten waardoor we alles voor waarachtig houden wat God in Zijn Woord openbaart. Maar dit Bijbelse kennen is meer dan alleen het verstandelijk aanvaarden van feiten; het is een persoonlijke ontdekking. Naast deze kennis is er ook een vast vertrouwen dat door de Heilige Geest in het hart wordt gewerkt. Dit vertrouwen houdt in dat de vergeving van zonden en eeuwige gerechtigheid niet alleen voor anderen, maar ook voor mij persoonlijk zijn.
Dit persoonlijke aspect van Zondag 7 is cruciaal om het ware geloof te onderscheiden van andere vormen. Zo is er het historisch geloof, waarbij men wel gelooft dat de Bijbel waar is, maar zonder de Heere werkelijk te zoeken. Ook bestaat er tijdgeloof, waarbij iemand diep geraakt wordt door een preek of emotie, maar dit gevoel na verloop van tijd weer wegzakt. Verder is er wonderengeloof, gebaseerd op bijzondere gebedsverhoringen, en conclusiegeloof, dat slechts een verstandelijke redenering is zonder een gebroken hart. Geen van deze vormen biedt de troost die nodig is om zalig te sterven.
Alleen het echte geloof, zoals omschreven in Zondag 7, verbindt ons werkelijk aan de Middelaar. Het is een geloof dat pleit op de goedertierenheid van God, zelfs als Hij Zijn aangezicht verbergt. Net als David in Psalm 13 roept het geloof vanuit de diepte naar de betrouwbare Verbondsgod. Het rust niet op eigen gevoelens of emoties, maar op de loutere genade en de verdiensten van Christus. Door deze levende verbinding mag de gelovige uiteindelijk zingen omdat de Heere aan hem of haar heeft welgedaan.
