Mara, bitter water – Exodus 15

De weg door de woestijn naar Mara

Wat is er in de afgelopen tijd veel gebeurd voor het volk Israël dat door een wonder van de Heere uit Egypte is vertrokken. Zij waren veilig achter het bloed van het paaslam en hadden met de zonde gebroken, terwijl de Heere voor hen uitging in een wolkkolom en een vuurkolom. Hoewel hun weg vastliep bij de Rode Zee, baande de Heere een pad dwars door de zee waar het volk doorheen kon lopen. Zij geloofden in de Heere en zongen blij met muziekinstrumenten over de grote hand die de Heere bewezen had. De reis gaat verder tot in de woestijn Sur, waar zij drie dagen gingen en geen water vonden, totdat zij eindelijk kwamen te Mara.

Het lichaam van het volk schreeuwde om water in de dorre hitte, maar zij konden het water van Mara niet drinken, want het was bitter. In plaats van te bidden, gingen de mensen murmureren en mopperen tegen Mozes, wat ten diepste een zondig murmureren tegen de Heere God is. Men had moeten bidden tot de Heere die macht heeft over het water, zoals Hij kort geleden in Egypte en bij de Rode Zee had getoond. Het bittere water van Mara laat zien dat de weg van de Heere met Zijn kinderen na de verlossing vaak door verdrukking en de wildernis leidt.

Deze moeilijke weg naar Mara is nodig voor de heiligmaking, want geduld en vertrouwen leer je niet als alles in het leven voor de wind gaat. De Heere gebruikt het bittere water om de bitterheid die in de harten van mensen verborgen is aan het licht te brengen. Door deze ontdekkende genade zien wij wie we van onszelf zijn: niet goedgelovig, maar mopperend en ondankbaar tegenover een getrouw Vader. De leiding van ons leven ligt in de handen van God, die ook het kwaad dat Hij ons toeschikt ten beste wil keren. Zelfs boven Mara staat de wolkkolom, wat betekent dat de Heere nabij is en Zijn volk op deze wegen nooit vergeet.

Het wonder van het hout bij Mara

Toen het volk muremureerde, deed Mozes wat de gelovigen moeten doen: hij riep in zijn hart heel hard tot de Heere om uitkomst. De Heere verhoorde dit biddende roepen en wees hem een hout aan dat hij in het water bij Mara wierp, waarna het zoet werd. Dit wonder gebeurt op Gods tijd en op Zijn manier, waarbij Hij de ogen moet openen voor het middel dat Hij wil gebruiken. Het hout bij Mara kan wijzen op het Woord van de Heere, dat licht laat vallen op onze donkere wegen en pijn verzacht. Wanneer de Heere door Zijn Woord spreekt, leren wij dat Hij regeert en dat wij onze weg aan Hem mogen overlaten.

Het geworpen hout bij Mara is tevens een beeld van het kruis van de Heere Jezus Christus, de grote Middelaar die nooit mopperde. Christus werd in de volheid van de tijd geworpen in de bitterheid van het bitterste lijden om de toorn van God over de zonde te dragen. Het zien op de wonden van Christus verzacht ons lijden, omdat we vertroosting vinden in Zijn striemen waardoor ons genezing is geworden bij Mara. Zo leert de Heere ons om met lijdzaamheid de loopbaan te lopen, ziende op de overste Leidsman en Voleinder des geloofs. De bitterheid van ons leven wordt door dit wonder zoet gemaakt, terwijl wij leren sterven aan onszelf en onze eigen wil.

Het wonder bij Mara herinnert ons eraan dat de Heere niet naar gemopper luistert, maar wel naar een roepend gebed uit de nood. Wij moeten stil onze knieën buigen en vragen of de Heere ons zondige hart wil veranderen door de kracht van Zijn genade. De Heere Jezus kwam naar deze wereld om bittere harten te genezen en nieuw te maken, precies zoals het water bij Mara. Hoewel problemen niet direct verdwijnen, verandert er wezenlijk iets wanneer de Heere persoonlijk tot ons gaat spreken te midden van de beproeving. Dit leidt tot een leven van afhankelijkheid, waarin we biddend hopen op God en wachten op de uitkomst die Hij beloofd heeft.

De belofte van de Heere als Heelmeester

Bij Mara stelde de Heere het volk een inzetting en een recht, waarbij Hij Zichzelf onthulde als de Heere, uw Heelmeester. Hij beloofde dat als men met ernst naar Zijn stem hoort, Hij de krankheden van Egypte niet op het volk zal leggen. Deze beproeving bij Mara was bedoeld om het volk meer te leren van wie de Heere wil zijn voor mopperaars: een God die heelt. Om Christus’ wil geneest Hij ons van innerlijke corruptie en rebellie, en maakt Hij ons door vaderlijke kastijding Zijn heiligheid deelachtig. De weg langs Mara brengt ons zo tot een vreedzame vrucht van gerechtigheid en een hart dat leert zeggen: Uw wil geschiede.

De belofte van de Heelmeester bij Mara is een troost voor het hele leven, zowel in tijdelijke zorgen als in geestelijk ongeloof. De Heilige Geest past dit werk van Christus toe door ons boven het verdriet uit te tillen in de verwachting van de toekomende wereld. Na de bittere ervaring bij Mara leidde de Heere Zijn volk naar Elim, een oase met twaalf waterfonteinen en zeventig palmbomen van overvloed. Zo brengt de Heere ook nu nog Zijn kinderen na de bitterheid in een staat van genade en vrede die vermenigvuldigd wordt. Het verblijf bij Mara leert ons uiteindelijk om vergenoegd te zijn in alles, omdat Christus ons de kracht geeft.

Christelijke tevredenheid na de lessen van Mara is een kostbaar geschenk dat ons leert alle dingen te doen zonder murmureren of tegenspreken. Welk lijden ons ook treft, de wolkkolom van Gods nabijheid verlaat ons nooit, zelfs niet wanneer wij bij de bittere wateren staan. De Heere herstelt en heelt ons door ons op de Zaligmaker te wijzen, wiens werk een eeuwig gewicht der heerlijkheid voor ons bereidt. Zo eindigt de weg bij Mara in de wetenschap dat de dingen die we niet zien eeuwig zijn en Gods trouw onwankelbaar blijft. De Heere is onze Heelmeester die ons innerlijk vernieuwt, dag aan dag, tot we de rust van het beloofde land bereiken.