Water uit de steenrots, Rafidim – Exodus 17

Het drama van Rafidim: De Heere brengt hen daar

De reis van de kinderen Israëls gaat van Mara naar Dofka en uiteindelijk naar Rafidim, wat rustplaats betekent. Dagelijks regent het manna uit de hemel en de wolk en de vuurkolom gaan vooruit totdat zij daar aankomen op het bevel des Heeren. De teleurstelling is groot omdat daar geen water voor het volk is om te drinken. Het is de Heere Zelf Die hen na hun dagreizen uit de woestijn Sin brengt in Rafidim.

Dit is geen toeval of vergissing, maar de weg van het alwijze Godsbestuur. De Heere brengt u daar waar het Hem nooit uit de hand loopt. Zelfs in het grootste verdriet nodigt deze weg uit om op Hem te vertrouwen. In Rafidim moet het volk leren dat de Heere alles doet naar de raad van Zijn wil.

Zij verzoeken de Heere bij de wateren van Meriba

In plaats van te vertrouwen, gaat het volk de Heere beschuldigen en twisten zij met Mozes. Zij eisen water en vragen of de Heere hen uit Egypte heeft geleid om hen en hun vee van dorst te doen sterven. Rafidim wordt zo een plaats van zware beschuldiging tegen de trouwe God van het verbond. De mensen vragen zich ongelovig af of de Heere wel in hun midden is.

Zij roepen God tot verantwoording in een soort van proces en verzoeken de Heere door Hem te testen. Mozes roept tot God omdat hij vreest gestenigd te worden door dit opstandige volk. Het drama van Rafidim onthult het hart van mensen die oordelen over wat God doet. Rafidim laat zien hoe gevaarlijk het is om het geduld van de Heere te tarten.

De Heere geeft genadig water uit de steenrots

De Heere antwoordt niet met toorn, maar zegt tegen Mozes dat Hij voor hun aangezicht op de rotsteen in Horeb zal staan. Mozes moet met zijn staf op de steenrots slaan, zodat er water uitgaat dat het volk drinke. In Rafidim schittert de genade bij een volk dat de Allerhoogste heeft getart en uitgedaagd. De Heere blijft ondanks alles bij hen en opent de steenrots in de dorre plaatsen.

Paulus leert ons later dat die geestelijke steenrots die hen volgde, Christus was. Het geslagen water uit de steenrots is een zichtbaar evangelie van Gods eenzijdige barmhartigheid. Zo stroomt er een levende rivier door de droogte van de woestijn bij Rafidim. God had niet het voornemen om hen te doden, maar wilde hen tot Zich brengen. In Rafidim wordt de overvloeiende bron van genade en vergeving voor arme zondaars ontsloten.

De Heere gebruikt deze moeilijke wegen om de ogen te richten op de geestelijke steenrots Jezus Christus. Rafidim wijst ons heen naar de grote daden van God op Golgotha. Daar onthult God Zijn volkomen rechtvaardigheid en Zijn weergaloze liefde tot vijanden. De slagen van de wet kwamen neer op Christus, de ware steenrots, voor opstandelingen. Uit Zijn doorstoken zijde vloeide een stroom van bloed en water voor deze vervloekte wereld.

De Heere staat ook vandaag voor u en wil u dorst geven naar levend water. In Rafidim is Hij beschikbaar voor mensen die Hem uit zichzelf nooit gezocht hebben. Kom dan en drink van het water des levens om niet. Veracht de Zaligmaker niet, maar wend u naar God toe om behouden te worden. Rafidim roept ons op om het evangelie te geloven dat Christus zondaars zalig maakt.

Laten wij door Gods genade dagelijks manna oprapen en drinken van het water uit de geslagen steenrots. Alles in Rafidim schittert van onverdiende genade, net zoals op de heuvel Golgotha. Christus is voorgesteld tot een verzoening door het geloof in Zijn bloed. Mozes noemde de naam van die plaats Massa en Meriba vanwege de twist van de kinderen Israëls. Dit drama van Rafidim moet bewaard blijven als een waarschuwende vinger voor ons allen.

De plaats waar u zit, wordt door de Heere gekend; zal Hij het Massa of Meriba noemen?. Verhard uw hart niet, maar buig nederig voor de Heere Die ons gemaakt heeft. In Rafidim biedt God nog één keer Zijn genade aan om uw ziel te redden. Wie in ongeloof blijft hangen, zal in de rust van de Heere niet ingaan. Rafidim leert ons dat Gods geduld groot is, maar dat Hij niet met Zich laat spotten.