De tijd is voorts kort, de wereld gaat voorbij – 1 Korinthe 7

De tijd is voorts kort

De apostel zegt: De tijd is voorts kort. Onze tijd is bekort, ingekrompen tot een vastgestelde tijd. Het is een geschikt seizoen om te doen wat wij moeten doen, maar tegelijk een voorbijgaande tijd. Want de gedaante dezer wereld gaat voorbij. Niets blijft. Alles verandert en verdwijnt.

De Schrift spreekt er helder over. De mens is der ijdelheid gelijk; zijn dagen zijn als een voorbijgaande schaduw. Als een morgenwolk, als vroeg komende dauw, als kaf dat wegwaait, als rook uit de schoorsteen. Onze dagen zijn als een handbreed. Wij vliegen daarheen. Als gras, als een bloem des velds: even bloeiend, dan verdord, en haar plaats kent haar niet meer. Wij brengen onze jaren door als een gedachte. De tijd is voorts kort, zegt het Woord.

De praktijk bevestigt het. Wie terugkijkt in fotoalbums, ziet hoe de tijd voorbijging. Wat klein was, is groot geworden. Wat jong was, is ouder geworden. De jeugd vliegt voorbij. Volwassen jaren zijn vervlogen. Ouderen spreken over vroeger. Jaren van kracht, gezondheid en mogelijkheden zijn voorbij. Hoeveel tijd is gebruikt om de Heere te zoeken? Want de tijd is voorts kort.

Ook om ons heen zien we het. Mensen die er vorig jaar nog waren, zijn er nu niet meer. Wij gaan voorbij. Nog even, en anderen zien ons niet meer. Wij zijn op weg naar de ontmoeting met God. De boeken zullen geopend worden. De eerste aarde is voorbijgegaan. De tijd is voorts kort.

Wij voelen het in ziekte en zwakheid. Soms plotseling, soms geleidelijk. De dood heerst in onze sterfelijke lichamen. Ziekte herinnert aan de grote verhuizing. Maar ook wie herstelt, blijft sterfelijk. Onze tijd is vastgesteld en kort. De Heere weet hoeveel dagen ons nog resten. De tijd is voorts kort.

Niet alleen wij gaan voorbij, ook de wereld gaat voorbij. Alles wat blinkt is tijdelijk. Bezit, techniek, diploma’s, carrière, plannen – het is als rook die vervliegt. Er hoeft maar iets te gebeuren en het is voorbij. De wereld mag gebruikt worden, maar niet misbruikt. Het hart mag er niet in vastgroeien. Want De tijd is voorts kort en de gedaante dezer wereld gaat voorbij.

Paulus roept op tot heilige onthechting. Die vrouwen hebben, als niet hebbende. Aardse banden kunnen breken. Die wenen, als niet wenende: verdriet is tijdelijk. Die blij zijn, als niet blij zijnde: aardse vreugde is beperkt. Die kopen, als niet bezittende: bezit is onzeker. Gebruik de wereld, maar misbruik haar niet. Want de tijd is voorts kort.

Lessen voor gemeente en onbekeerden

Het woord begint met: broeders. Het heeft betekenis voor het gemeenteleven. De tijd dat wij samen in de kerk zitten, is kort. De tijd van catechisatie en vereniging is kort. Vandaag spreekt men kwaad; morgen is de ander er niet meer. Vandaag klinkt twist; morgen staan wij voor de Rechter. Van elk ijdel woord zal rekenschap gegeven worden. Want de tijd is voorts kort.

Er klinkt ook een ernstige waarschuwing voor onbekeerden. Hoeveel jaren zijn voorbijgegaan zonder nieuw hart? Hoeveel tijd verspild aan wat geen waarde heeft voor de eeuwigheid? Hoeveel preken gehoord en naast zich neergelegd? Hoeveel nodigingen voorbij laten gaan?

Hoeveel tijd is besteed aan bezigheden, gesprekken en plannen, en hoe weinig aan gebed en zoeken van de Heere? Jaren zijn als een schaduw weggevlogen en nog is er geen bekering. Wat nu veronachtzaamd wordt, zal eenmaal terugkeren in de herinnering. Heden, zo u Zijn stem hoort, verhard u niet. Want de tijd is voorts kort.

Uw leven is een damp. U hangt aan een dunne draad boven de eeuwigheid. U weet niet wat morgen brengen zal. Bereid u om God te ontmoeten. Vlucht tot Jezus. Hij ontvangt zondaars. Hij is gekomen om te zoeken en zalig te maken dat verloren was. Veracht Zijn liefde niet.

Aansporing en troost voor Gods kinderen

Voor Gods kinderen is dit woord aansporing en troost. Het roept op om bezig te zijn met de toekomende wereld. Deze wereld gaat voorbij. Dit sterfelijke moet onsterfelijkheid aandoen. Het denken aan de kortheid van het leven bewaart voor vastgroeien aan het tijdelijke. Want de tijd is voorts kort.

Het leert dat wij vreemdelingen zijn, op doorreis naar het eeuwig thuis. Het beschermt tegen liefde tot de wereld. Het spoort aan tot heiligmaking en tot zoeken van zekerheid van het geloof. Het wekt verlangen naar de komende dag der eeuwigheid. Dit korte poosje tussen twee eeuwigheden zal verdwijnen, en dan is er eeuwigheid met God. De tijd is voorts kort.

Het troost in moeite en strijd. Hier beneden is het niet. Straks breekt de nieuwe dag aan. Dan zullen wij Hem zien van aangezicht tot aangezicht. Dan zullen onbegrepen wegen begrepen worden. Dan geen tranen meer, geen twist, geen zonde. Alles van hier is voorbij.

Hebt u verlies geleden? Uw gemis is tijdelijk. Bent u oud of ziek? Hef uw hoofd omhoog. Uw verlossing is aanstaande. Misschien nog door water of vuur, maar Hij zal dragen en redden. Dit alles is van voorbijgaande aard. De tijd is voorts kort.

Maar er is ook een schril contrast. Voor wie zonder God leeft, zal het ontwaken uit de droom zijn. Geen derde weg is er. Op weg naar de hemel of naar de hel. Veel is al voorbij. Wat overblijft is begrensd. Onze zondagen, onze preken, zijn geteld. Hoeveel er nog zijn, weet God. De tijd is voorts kort.

Nog even, en er is geen preek meer, geen zingen, geen bidden. Dan staan wij voor God. Wij allen moeten geopenbaard worden voor de rechterstoel van Christus. Daarom: laat u met God verzoenen. Want de tijd is voorts kort.