De tijd is voorts kort, de wereld gaat voorbij – 1 Korinthe 7

De tijd is voorts kort, de wereld gaat voorbij

Preek 1 Korinthe 7:29-31: Maar dit zeg ik, broeders, dat de tijd voorts kort is. Want de gedaante dezer wereld gaat voorbij.

LEESPREEK

Citaat preek 1 Korinthe 7: De tijd is voorts kort

Laat ik eerst aantonen onze tijd vastgesteld, voorbijgaand en kort is. Want dat staat in onze tekst: de tijd is voorts kort.

Eigenlijk staat er letterlijk: onze tijd is bekort, ingekrompen tot een vastgestelde tijd. En, dat is ook de betekenis van deze uitdrukking: onze tijd is ook geschikte tijd, een geschikt seizoen.
Zoals tijden en seizoenen zowel voorbijgaand, als geschikt zijn voor een of andere werk, zo is ook onze tijd geschikt, maar voorbijgaand om te doen wat we moeten doen.

En voor die tijd geldt, wat staat in vers 31: De gedaante van deze wereld gaat voorbij. Er is geen vastheid. Niets blijft. Alles gaat voorbij.
Je kunt even naar een film kijken, de karakters boeien je, het plot fascineert je, maar dan gaat het licht aan en is het voorbij. Je geniet even van prachtig siervuurwerk, totdat het minder wordt, uitdooft en in rook verdwijnt. Je ziet jezelf… Ineens de droom voorbij…
Onze tijd is voorts kort: vastgesteld en begrensd, en gaat voorbij. De Heere weet precies hoeveel dagen je nog hebt…

a. De Bijbel zegt het, hoeveel het er zijn. Laten we luisteren naar wat de Bijbel verder zegt over de kortheid van onze dagen.
De dichter zegt in Psalm 144: De mens is der ijdelheid gelijk; zijn dagen zijn als een voorbijgaande schaduw (144:4). Heb je weleens schaduw voorbij zien gaan? Zo snel gaan wij voorbij. De tijd is voorts kort.

Hosea de profeet schrijft in Hosea: Daarom zullen zij zijn als een morgenwolk, en als een vroeg komende dauw, die heengaat; als kaf van den dorsvloer, en als rook uit den schoorsteen wordt weggestormd (13:3).
Heb weleens gezien hoe snel de wolken in de morgen verdwijnen? Hoe snel de dauw wegtrekt? Hoe snel het stof wegwaait? Hoe snel de rook uit schoorteen vervliegt, zeker als stormt? Zo snel vervliegen wij ook. Wij vliegen daarheen (Ps. 90:10). De tijd is voorts kort.

De dichter van Psalm 39 zingt: Gij hebt mijn dagen een handbreed gesteld, en mijn leeftijd is als niets voor U; immers is een ieder mens, hoe vast hij staat, enkel ijdelheid (39:6).
Kijk eens naar je hand. Hoe breed is die? Zo breed is je leven, zo lang duren je dagen. Onze dagen, zo zingt de dichter van Psalm 103: De dagen des mensen zijn als het gras, gelijk een bloem des velds, alzo bloeit hij. Als de wind daarover gegaan is, zo is zij niet meer, en haar plaats kent haar niet meer (103:15-16). Men denkt niet meer aan hun verleden staat. De tijd is voorts kort.

Heb je weleens gezien hoe mooi de bloemen in de weilanden groeien en bloeien? Een dag later worden ze afgemaaid, ze verdorren, ze zijn niet meer. Mozes zegt in Ps. 90: Wij brengen onze jaren door als een gedachte (zo vluchtig!), en wij vliegen daarheen (90:9-10). De tijd is voorts kort.

En al word je oud, zoals sommigen van ons oud geworden zijn, je moet toch zeggen met Jakob: Mijn jaren zijn weinig en kwaad, moeilijk en vol verdriet geweest, toen ik al deze honderddertig jaren geleefd heb (Gen. 47:9).
Gemeente, hebt u ooit dit heldere getuigenis van Gods Woord geloofd? Wat zo duidelijk
aangeeft dat uw tijd vastgesteld en kort is? Hoe kan dan zijn dan velen van ons leven alsof ze hier altijd zouden blijven?
Sommigen zelfs zonder ooit te denken aan de eindeloze eeuwigheid die komt? De tijd is voorts kort.